Bu dünyanın toprağına bir gül bırakıp gitmeli.
Filizi ekip meraya, bahara hasat etmeli.
Derdi gam dolunca gönle, sel gibi yaşlar dökmeli.
Gül ekmeli, bağ ekmeli, illaki barış ekmeli.
Barış gelince bahara, kurt ile kuşa selam ver.
Dost ile düşmana dahi, yüreğinden bir kelam ver.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta