Ben, bu kentin omuzlarında taşıdığım bir yalnızlığım,
Seine kıyısında yankılanan eski bir şarkı,
köprülerinde sabaha kadar sızlayan ayak iziyim.
Bir kadın gidişi gibi kokar Paris,
Montmartre’da rüzgâr eksik yanımı alır,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




HOCAM harika bir Paris anlamlı bir şiir okudum
Kutluyorum değerli hocam
Saygılar sunarım ??
Kıymetli yorumunuz için en derin teşekkürlerimi sunuyorum değerli hocam dostum
Saygılar sunarım ??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta