Sulusepken gönül vadilerinde büyümüşlerdi
İğneden ipliğe huzur kafiyesi vardı
Vardı kalamin de yanaşamadığı dilimler
Dehliz kokmuyordu yay gibi gerilmiş ümit sofrasında
Kördüğüm sayfaları yırtılmıştı takvimlere inat
Altın koylarda bir karış ufuk zemini de fayda
Şemim ile fırçalanmış bir libas ki gurbet yolculuğunda
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta