Ey Dost..!
Varlığımı kapı eşiğine koyamadan döküldü takvimler
Varlığım cilasını sergileyemeden kalktı ışıklı yollar
Varlığım bir elbise gibi değişti bir bir, tam kavuşamadı
Varlığım varlık elbisesiyle kaldırım üstüne kaldırım değiştirdi
Varlığım var olma dairesinde kutlu bir ipi her daim tutamadı
Varlığımı kapı eşiğine koyamadan döküldü takvimler…
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta