Sedat Özbek Şiirleri - Şair Sedat Özbek

SENİ DÜNÜMDE SEVDİM

Seni dünüm de sevdim
Beklediğim,dilediğim duam senmişsin.
Seni düşümde sevdim
özlemlerinde uyuduğum cennet yüzlüm

Sana hor baka gözler
Görmez olalar
Seni güldürmeyenler
Gülmez olalar
Sana dokunan eller
Tutmaz olalar

Bir günü
Bir anı
Bir de canı severim
Bir gülü
Bir dalı
Bir dikeni severim

ÖZLEMİNE ÖZLEMİM
Sensizliğinde Özlerim özlemini özlemle
Sevincini yaşarım Suskunluğun da sevdanın
Adı sen Soluğu sen nefesi sen eyyy hasret
Can yoktu sen yoktun,Can oldun can da
Yarınımda seni aradım, hayalimde düşümde hep sen

TEMMUZDA ÖLMEK İSTERİM

Bu gün sensizliğimin kaçıncı günü
Sensizlik fırtınalarında savruluyorum
Paramparça yüreğim özlem kayalıklarında
Ne tutunacak bir el

SÖZ VERMİŞTİN

hani söz vermiştin
yüreğinde kalacaktı resmim
hani söz vermiştin
kulağım da kalacaktı sesin

SevdiğiM

Dünyayı yakarım uğruna senin,
Solmasın yeter ki sevdiğim yüzün
Razıyım çekmeye ben hasretini
Bilirim gönlünde saklıdır gönlüm

ŞİİRİMSİN

sevdadır şiir sevgiliye
aşktır
hayattır şiir can verir candan cana
YARİNİM SENDİN:

Dünyanın nefesi içime dolsa
Güzeller toplanıp karşımda dursa
Gördüğüm şu dağlar un ufak olsa
Hiç birinde gözüm olmaz
Sen olmayınca

Bir gün daha bitti gönlümde
Bir güneş daha battı
Sensiz
Kapkaranlık bir gece daha başladı
Uzatamam ellerimi
Çok uzaklardasın