Sedat Kılıç Şiirleri - Şair Sedat Kılıç

Güneşe kendini kapatma
tek kişilik kalabalığın görünmeyebilir...
yanında her tarafın
aklımda zoruna giden yanların
göz kapaklarında resimleri karışan
kaçmaların ve gelmelerin

Zaman gelir,
Karamsar şafaklar doğar ömrüne,
Yüz,solgun ve donuk.
Pervasız itersin kendini ötekine,
İçin kapanir,bakışların başka

Karanfillerde karışıyor zaman
O/ysa
En anlamlı karanfil
Ne meyhanede
Ne de mussalada
Sevişmede verilen karanfildir

Bazen anlarsın ki;
Hayatına aşk değil,
Kelebek girmiş
Kelebek.
En çok tırnaklarını
Ellerini sevmiş.

Sevgilim!...
Denizin yanına her geldiğimde
Gözlerim,
Sen vapurdan ineceksin gibi.
Biliyorum,
İnmeyeceksin o vapurdan.

İnsan bazen saçmalamalı;
Şimşek hızında sözleri olmalı
Ateşli olmalı el hareketleri
Öfkeli ışıklar saçmalı usulca
Avuçlarıyla yağmuru yakalayıp
Budala bir kutsallıkla

Sanki tümden cam kırıklarıyla,
Mavi bir gökyüzü.

Temmuzda aklım kalbime saplaniyor,
Gözlerin tümden beyaz bulut,
Seviniyorum.

Baktım orada saçların ağlıyor,
Bıraktım yüreğine dokunmayı.
Baktım orada kendini göremiyorsun
Karar verdim;
Bütün aynaları kıracağım!..

Sevgilim,
Biz çok uzakta kaldık.
Peki,neyin uzağında diye
Sormuyorum ki artık,
Yalniz ve yalniz
Birbirimizin öteki uzağında...

Düşlerimi korunmayan gece sarmıştı
Saçlarım kollarım olacak diyemedim...

Gözlerim sessizlikte bir başıma
Attığım adım filiz vermeden,