Her şeyin bir ilki vardır,
Her sevgide ilgi vardır;
İlgi karşılık bulmazsa,
Sevginin de sonu vardır...
Her insanda bilgi vardır,
Çakal, insan suretinde bir çakal görse,
Çakallığı bırakırdı mümkün olsaydı;
Yaranmak için el öpmek bir faziletse,
Yaranmak isteyenden fazilet kaçardı...
Tilki, insan suretinde bir tilki görse,
Geldik, gidiyoruz. Ne zaman, nasıl;
Bunu bilmiyoruz. Öyle bir fasıl
Ki yaşadığımız, özünde asıl
Olan varlığımız ve inancımız.
Yoktuk, şimdi varız. Yarın n’olacak;
Bazen kullanmazsın, bazen de bolca
Kullanırsın, hayret! Acep nedendir?
Çokbilmişlik var ya, sonu elemdir.
Virgülle noktada severler seni!
Sağlı sollu nokta komşu olunca
İnsanlığın hâli beter mi beter;
Hâlbuki bu dünyâ herkese yeter...
Kendi rızkımızı yer ve içeriz;
Ömrümüzü yaşar, sonra göçeriz...
Kuraklık ve kıtlık, doğal âfetler
İyilik etsen, yolunu şaşırırsın;
Elini versen, kolunu kaptırırsın...
İleri gitsen, akıl karıştırırsın;
Yorma kafanı, kendi hâline bırak...
Bir selâm versen, borçlu çıkıverirsin;
Elbet bir gün bu âlemden sen de göçüp gideceksin,
Varlığının kıymetini belki hiç bilmeyeceksin;
Yalnız şunu iyi belle: Sen değil, sana verdiler
Daniskasını zararın, ardından da hep yerdiler...
İyi niyetli ve içten olman sanki suçmuş gibi
Ya aklına gelmez, ya da işine;
İnsan olan biraz ince düşüne!
İncelik katkıdır yücelişine;
Yoruma teşekkür gerekir, inan!
Çok zaman harcatmaz, ne de enerji;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!