Müebbet Matem Şiiri - Rasimin Günlüğü

Gönül mülkü viran, bir enkaz-ı can,
Derun-u ateşte kavrulur ömür.
Gözümden dökülen yaş değil kömür,
Felek kadehinde zehr-i hüsran sun...

Bu zifiri zulmet, bu uykusuz şeb,
Bahtımın karası, ruhumun darı.
Söndürdü içimde bütün baharı,
İsyana ram oldu dildeki edep!

Müebbet bir hicran, vuslat bir serap,
Arş-ı alaya dek yükselir ahım.
Nedir bu bitmeyen, ağır günahım?
Cihan bir kerbela, her yanım harap!

Gönül tahtı çöktü, sultanı firar,
Sabır kâsesinden taşan zehirdir.
Gözyaşım deryadır, içim nehirdir,
Bu bitmez azabın ne anlamı var?

Semadan süzülen her ah bir okmuş,
Vuran vurdu zaten, yıkıldı her yan.
Dilimde bir eyvah, canda bir hüsran,
Zulmetin içinde hiç ışık yokmuş!

Sığmaz bu feryadım ne yere göğe,
Kaderle cengim var, sığmaz kertiğe!
Yıkılsın bu alem, batsın bu devran,
Vuslatı mahşere bıraktı zaman.

---------------------------------------------------------------------------

Şiirdeki Bazı Ağır İmgeler ve Kelimeler

Enkaz-ı can: Canın, ruhun yıkıntısı.

Derun-u ateş: İçteki, gönüldeki yangın.

Zehr-i hüsran: Beklentilerin boşa çıkmasından doğan zehir.

Şeb-i Yelda: Yılın en uzun, en karanlık gecesi (Hasretin bitmek bilmezliğini simgeler).

Zulmet: Karanlık.

İsyana ram olmak: İsyanın boyunduruğu altına girmek, teslim olmak.

Arş-ı ala: Göğün en yüksek katı.

Cihanın Kerbela olması: Dünyanın acı, susuzluk ve zulüm dolu bir yere dönüşmesi.

Enkaz ve Firar: Gönlün sadece yıkılmadığını, sahibinin de onu terk ettiğini (sultanı firar) belirterek yalnızlığı pekiştirdim.

Zehir ve Sabır: Sabrın bir erdem olmaktan çıkıp, insanı içeriden öldüren bir zehre dönüştüğü imgesini kullandım.

Semadan Süzülen Ok: Kadere ve göksel adalete karşı duyulan o "isyankâr" sitemi, ahların geri dönüşü üzerinden betimledim.