SAVURAN
Yılların yaktığı, kasıp kavuran,
Tozumu yellere, küldür savuran.
Bir bülbül gibiyim, feryatlar eden,
Dikenli çalıda güldür savuran.
İzim belli değil, bir yola düştüm,
Yağmurlu havada, güneşte piştim.
Sessizliğe yoldaş, sessiz yürüşüm,
Kimsenin olmadığı yoldur savuran.
Özlemi yaşatır, dert ile hüzün,
Titriyor bedenin, soluyor benzin.
İçindeki yangın, çıkmıyor sesin,
El uzatmaz yetmez, koldur savuran.
Ahuzar ederim, içimde hasret,
Yıllardır eritti beni hararet.
Ne kadar bağırsam duyulmaz feryat,
Duyulmaz sessizce, yeldir savuran.
Kader, izin versen gitsem o yâre,
Gönlüm göl oldu, gözlerim dere.
Yaşadım öldüm ben binlerce kere,
Kalbimde silinmez güldür savuran.
Hiç bitmeyecek bendeki sızı,
Ömrüme sığmadı güzeller kızı.
Kaderden dileyim, anlıma yazı,
Akar sular gibi seldir savuran.
Samet'im, yarama yâmdır merhemler,
Alıştı yüreğim, geçer seherler.
Bazen sevda olur soğuk geceler,
Şekilden şekile ildir savuran.
Samet Yıldırım (Sultanî)
27.05 2026
Kayıt Tarihi : 29.05.2026 13:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!