Şimdi yeniden çocuk olsam,
Havalansa eteklerim,
rüzgara değse saçlarım,
Yeniden kucaklasam güneşi
kimseler uyanmadan henüz
En sevdiğim çizgi filmi açsam
izlesem doyasıya
belki onlarca kez izlediğim tekrarını,
Şimdi yeniden çocuk olsam,
Haberim olmasa başka çocuklardan
açlıktan ölenlerden,
savaş meydanında düşenlerden,
Anne kokusu bilmeyenlerden
büyümeden yetişkin olanlardan,
Bomba sesleriyle uyumaya alışanlardan,
haberim olmasa başka dünyalardan…
Şimdi yeniden çocuk olsam
Yine annem örse saçlarımı
binlerce örselenmiş çocuğun yerine,
Elma soyup fındık kırsa
yüzlerce soykırıma uğrayanların yerine,
Hepsinin yerine yaşasam bir kere daha
yeniden çocuk olsam
Savaşın çocukları
füze yağmurlarından kaçarken
Ben yine yağmurun altında ıslatsam eteklerimi,
Ben yeniden çocuk olsam?
Savaşlar bitmiyor bitmeyecek nasılsa anladım,
Peki ben yeniden çocuk olsam
bilmesem hiçbirini bunların...
Yaşanmamış sayabilir miyim?
Göz yaşlarımı durdurabilir miyim?
Yine sadece kırılan oyuncaklarım için üzülebilir miyim?
Taşı sopayı oyuncak edinmek zorunda kalan
Savaşın çocuklarını hiç tanımadan,
Tüm savaş çocukları için ben,
Ben yeniden çocuk olabilir miyim?
08.11.2025
Kayıt Tarihi : 27.12.2025 23:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!