Savaşın Çocuklarına Şiiri - Esma İba Çaplık

Şimdi yeniden çocuk olsam,
Havalansa eteklerim,
rüzgara değse saçlarım,
yeniden kucaklasam güneşi
kimseler uyanmadan henüz
en sevdiğim çizgi filmi açsam
izlesem doyasıya
belki onlarca kez izlediğim tekrarını,

Şimdi yeniden çocuk olsam,
haberim olmasa başka çocuklardan
açlıktan ölenlerden,
savaş meydanında düşenlerden,
anne kokusu bilmeyenlerden
büyümeden yetişkin olanlardan,
bomba sesleriyle uyumaya alışanlardan,
haberim olmasa başka dünyalardan…

şimdi yeniden çocuk olsam
yine annem örse saçlarımı
binlerce örselenmiş çocuğun yerine,
elma soyup fındık kırsa
yüzlerce soykırıma uğrayanların yerine,
hepsinin yerine yaşasam bir kere daha
yeniden çocuk olsam

savaşın ortasında kalan çocuklar
füze yağmurlarından kaçarken
ben yine yağmurun altında ıslanmak istesem,
ben yeniden çocuk olsam
savaşlar bitmiyor bitmeyecek anladım,
peki ben yeniden çocuk olsam
bilmesem hiçbirini bunların
yaşanmamış sayabilir miyim?
göz yaşlarımı durdurabilir miyim?
yine sadece kırılan oyuncaklarım için üzülebilir miyim?
taşı sopayı oyuncak edinmek zorunda kalan
çocukları hiç tanımadan,
tüm savaş çocukları için ben,
ben yeniden çocuk olabilir miyim?