Şaşmış insanoğlu şaşmış Şiiri - Kemal Tekir

Şaşmış insanoğlu şaşmış

Kimi doğru yoldan sapmış,
Tutmuş,mala mülke tapmış.
Kimi nefsine aldanmış,
Günah çamuruna batmış.

Kimi gururlu,kibirli
Hor hakir görür herkesi.
Şerdir gece gündüz işi,
Kötülükte çağ atlamış.

Kimi giderken Mersine,
Kimi gitmiş hep tersine,
Kimi de burnun dikine,
Şaşırmış aklı karışmış.

Şaşmış insanoğlu şaşmış,
Doğru yoldan çıkmış azmış.
Şaşanlar iflah olmamış,
Arada arafta kalmış.

Şaşmış insanoğlu şaşmış,
Hak yolu unutur olmuş.
Vicdan susmuş, dil yorulmuş,
Hakikatten uzaklaşmış.

Kimi zalim olmuş gaddar,
Merhameti bilmez barbar.
Adalet terazisi dar,
Eğri doğruyu bastırmış.

Kimi susmuş suskun kalmış,
Haksızlığa kör sağırmış.
Hep üç maymunu oynamış,
Gerçekten kaçmış saklanmış.

Şaşmış insanoğlu durmuş,
Kendine hep tuzak kurmuş.
Kinle nefretle yoğrulmuş
İnsanlığın özü kaçmış.

Şaşmış insanoğlu bezmiş,
Umudunu yitirmemiş.
Bir kıvılcım yeter demiş,
Uyanmış kendine gelmiş.

Kemal Tekir
Halkın sesi