Şaşırmam.-II- Şiiri - Mecit Aktürk

Sinem yangın yeri, dumanlı başım
Gözlerim yaşını salsa şaşırmam.
Daha can tendeyken hazır naaşım
Azrail kapımı çalsa şaşırmam.

Umut mayaladım gönlümde göle
Yeis kıs kıs güldü, dedi; nafile
Bezdirdi canımdan çektiğim çile
Kalbim yaşamaktan yılsa şaşırmam.

Sabrettim her şeye, hep göz yumarak
Ne bir arzum kaldı, ne artık merak
Şimdi anılardan medet umarak
Hayâlim uykuya dalsa şaşırmam.

Îtina etmedim dostu seçerken
Oh çeken çok oldu ağu içerken
Bir sızı hissettim biri geçerken
Bağrımı yakan ok, olsa şaşırmam.

Kıyamet yakındır, kulağım "Kûn"de
Topladım, çıkardım, kâr yok yekûnde
Hebâ oldu heyhât, en son ekin de
Güneşim doğmadan solsa şaşırmam.