Şaşırır Dillerim Şiiri - Kasım Kobakçı

Cümle kurarken, şaşırır dillerim,
Birden dökülür, incinir hislerim,
Doğru kelamlar, bulmak hep eziyet,
Cümle kurarken, şaşırır dillerim.
*
Tanrım, görüyorsun şu garip kulu,
Şaşkın bedenin, tıkanıyor yolu,
Susmak devadır, yalan dünyamızda,
Tanrım, görüyorsun şu garip kulu.
*
Cümle kurarken, şaşırır dillerim,
Kaş yaparken, körleşir o gözlerim,
Tamir edemem, bozduğum şeyleri,
Cümle kurarken, şaşırır dillerim.
*
Tanrım, görüyorsun şu garip kulu,
Heyecan basınca, boşalır solu,
Mahcup bakışlar, belirir yüzünde,
Tanrım, görüyorsun şu garip kulu.
*
Cümle kurarken, şaşırır dillerim,
Derdi çözemez, çırpınır ellerim,
Dağlar devirsem, bitecek sanırım,
Cümle kurarken, şaşırır dillerim.
*
Tanrım, görüyorsun şu garip kulu,
Şefkat dilenir, uzatır sağ kolu,
Bazen susarak, kapanır hatalar,
İnsan bozuyor, gidilen düz yolu,
Tanrım, görüyorsun şu dertli kulu.
*
Cümle kurarken, şaşırır dillerim,
Ahbap yanında, kızarır yüzlerim,
Toplum içinde, utanmak çok acı,
Cümle kurarken, şaşırır dillerim.
*
Tanrım, görüyorsun şu garip kulu,
Boş laf yüzünden, azalır hep pulu,
Sessiz kalışlar, bence tek çaredir,
Tanrım, görüyorsun şu garip kulu.