Şaşarım Yaşadığıma Şiiri - Semih Eratlı

Ellerimin arasından kayarak gittiğinde,
Gözlerimin yaşından, coşkun seller yarattım,
Ne işe yarardı ki, seni göremiyorsa,
Yaşlarımdan hançer yaptım, gözlerimi kanattım.

Sen varsan ben de varım; sen yoksan niye varım ?
Neye yarar ki varolmam, yoksan nasıl yaşarım.

Uzattım ellerimi, ellerini tutsun diye,
Sana uzatıyordum, her dakika, her saniye,
Her birini yumruk yaptım, boşlukları dövüyorum,
Sana ulaşamıyorsa, ellerim kolumda niye ?

Sen varsan ben de varım; sen yoksan niye varım ?
Neye yarar ki varolmam, yoksan nasıl yaşarım.

Dudağımdaki o lezzet, canıma yaşam kaynağı,
Bir buse çalmak için, “ Uzat “ derdim yanağı,
Şimdi o lezzet kalmadı, yaşama sebebim yok,
Bir makas alıp keserim, yüzümdeki dudağı.

Sen varsan ben de varım; sen yoksan niye varım ?
Neye yarar ki varolmam, yoksan nasıl yaşarım.
Hala nefes alıyorsam, işte buna şaşarım.