Sarsak Canavarı Şiiri - Kasım Kobakçı

Hantal gövde, ağır basar,
Taş fırlatır, sarsak kolu,
Kırar döker tabakları,
Pis kokar, şu kalın boynu,
Paslanır pasaklı ceket,
Cüce gölgeler yarışır,
Tapınır iri putlara.
*
Kızıl kızgın, devler kovar,
Uyur koca ayı, sırtta,
Sırıtır çirkin dudaklar,
Asla bilmez, ince vefa.
*
Çetin kaçış, hantal sesten,
Uğultu sarsar sağırı,
Çirkinlik siner midene,
Hurda yığını, tam şuna,
Etleridir zifiri sır,
Hangi lafla, sorsan varır.
*
Balçık çukuru, pis surat,
Birleştim, döküntü rafla,
Kurbağa suyunda, yattım,
İner bulut, hep şu yana,
Manda pislik, keyfi camda,
Ateş kurdu, bakmaz asla,
Çağın dehlizi içinde,
Mesken tuttum, tırtıllarla,
Boşluğun, dik ecesidir,
Kıl fırçanın, asıl eşi.
*
Kaba saba, dev adımlar,
Ezer geçer fidanları,
Kırıp dökmektir, tek işi,
Budur sarsak canavarı.