Burası zifiri karanlık ıssız bir çöl .
Aşkından alıyor aydınlığını
Yaşıyor baharı gözlerinin ışıltısında
Çisil çisil yağmur eşiğinde ormanlaşıyor etraf
Dudaklarından süzülen cümleler şelale oluyor
Kaynağını kokundan alan Rüzgar esiyor
Ey ahali nedir bu dünya şehveti?
Kalmadımı mizan-ı ahiret mehabeti.
Yıkılan gönüller sarılmışken semaya nedir bu esarer-i dünya muhabbeti.
Kiminiz laftan haptan umar şifayı
Oysaki ne mukaddestir kelam-ı ilahi
Ahir zaman, gıybet sıkışmış saatlerine, dakikalarını yalanlar alıp süpürüyor.
Bereketi kalmamış günlerinin, malum zamana doğru yaklaşımının bilincindesin nur sönüyor güneşinde ufukların kızıla çalıyor artık
Anlamsızlaşıyor mavilikler gök yüzünde
Topladı pılını pırtını merhamet yolu gösterdin kendisine
Şarkında açlıktan canlar kayboluyor
Tam burası olmalı Araf dedikleri yer
Ne karanlıktır nede gündüz etrafım
Ne huzurdadır içim ne de üzüntü de gönlüm.
Göçmek istiyorum güzergahım şaşık.
Geleceğime gidemiyorum geçmişimde ki aydınlıklara değmiyor artık bakışlarım
Yorgunum dinlenemiyorum.
Anlat ülkemin gökyüzünde uçan kuşların kanat çırpışları eşliğinde
Tarihin hangi sahnesinden başlamak istersen söz senindir.
Kosova’da kaç şehidin kanıyla birikti kızıllığın?
Hangi mevsimde ay ve yıldız zuhur etti yeryüzüne?
Şanım, onurum ve hiç sönmeyen gururum…
Bir gün bende ünlü olacağım.
Bilmeyenler tanıyacak. Unutanlar hatırlayacak. Ama fazla sürmeyecektir ünüm.
Adım minareden çıkacak ses ile son kez anılacak belki. Annem ağlayacak,kız kardeşim bayılacak ama benim haberim olmayacak.
Babamı bilirim ben,bir köşeye çekilecek usul usul gözyaşları dökülecek yanaklarından sakallarına doğru.
Kimseye yansıtmayacak ama üzüntüsünü Anneme kızacak "Kendini harap ettin" diyecek, en büyük harabe onun kalbi iken
Bitti Bence
Şu içimdeki boşluk olmasa,
Tırmanmam gereken bir yokuş olmazdı
Rüyalardan başka seni görebileceğim yerler kalmadı artık.
Gel,
Ama eski dosyaları aleve ver.
Acıları denize dök,
Özlemleri omzunda taşıyarak gel.
Yeniden keşfedelim birbirimizi,
Seni sevmek diye bir memleket var orası benim gönül ülkemin başkenti
Güzel güzel mahalleleri var mesela her biri ayrı huzurla örülü her gün tek tek geziyorum hepsini
Reyhan dolu her tarafı
Papatyalar gür
İlk Bahar mevsimi hep oralarda
Nisan yağmurları ile suluyor bitkileri
Benim memleketim gök yüzü
Kimsenin kimseye haksızlık etmediği tek diyar.
Bereketi bol nimeti çok herkese yetiyor.
Kuşlar var komşularım.
Birbirine saygi duyuyor kimseler saldırmıyor kimseye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!