Sarmaşık gülleriyle dolu bahçelerim olsun isterdim
Onlara su vermek hayat vermek
İlk defa gonca verdikleri anı doyasıya izlemek
Dertlerimi paylaşmak onlarla içimi dökmek
Bir parçada olsa huzur duymak
Cıvıl cıvıl çocuklardan oluşan sınıfım olsun isterdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta