Sanma Bu Aftır Şiiri - Sadık Kocabaş

SANMA BU AFTIR
Bırakıp da gittin o has ocağı,
Ara ki bulasın el kapısında.
Benden bulduğun o helal sıcağı,
Bulamazsın elin kul yapısında.

Gezdiğin yataklar zindan olacak,
Sarıldığın kollar yılan olacak.
Bendeki sevdadan vazgeçtin ama,
Girdiğin kucaklar talan olacak.

Her beden bir is kirletir seni,
Ruhuna çökertir kapkara pası.
El koynunda üşümek neymiş cana,
Görünce başlar o ömrünün yası.

Kürk diye giydiğin tenler buz tutar,
Geceler seni bir canavar yutar.
Bendeki hasreti aradığın an,
Yabancı döşekler dışarı atar.

Sanma ki bu sitem kuru bir laftır,
Seni hakka salan sanma bir saftır.
Her tenden tek tek beni sorarken,
Kalemsiz Şair der, sanma bu aftır.