Sanma ben öldüm Şiiri - Hilal Avunyalı 2

SANMA BEN ÖLDÜM
Zannetme bu dünya senin etrafında dönüyor.
Zannetme sensiz aklım deli oluyor.
kalbim de sensiz can çekişiyor
Zannetme sen olmazsan ben nefessiz kalıyor.
Zannetme ben sen olmayınca öldüm.

Bil ki sen gittin ya hani
Tamam kabul
Biraz canım yandı.
Kalbimi hiç sorma ateşler içinde kaldı.
Önce suçladim kendimi, hatalarım da oldu belki.
Biraz anlayış biraz özveri.
Gerçek sevgi bu değil mi?
bir teraziye koyup tarttım ikimizi.
yargiladim aramızda olup bitenleri.
Tek hatam sana inanmaktı.
Ama bu bana yapılan en büyük haksızlıktı.

Çok düşündüm
Anladım ve yanıldım.
sen hiç sevmemişsin beni.
Ben sevdi bilip vermiştim sana yüreğimi.
Bu bana yaptığın ilk de değildi.
Benim sana duyduğum sevgiyi
Hiçe saydın basıp geçtin üzerini
İçimdeki aşk kör etmişti gözlerimi,
Görememişim sahteliğini.
Verdiğim onca emeklerin..
Hiç bir değeri yok demek ki..
Sende yokmuş hic canımın bir değeri..

Hiç düşünmeden çekip gittin.
Beni getirip bir uçurumdan ittin.
Bende yaktım gemileri.
Boşverdim gidenleri.
Koparttım inceldiği yerden ipleri..
Bundan sonra dönsen bile geri.
bende sen kalmadı. Öldürdüm içimdeki seni..
Artık arasanda bulamazsın bende kendini.

Hilal Avunyalı✍️