D.t. 1987 ne zaman ölür bilinmez.
hüzünlü şehir ş.urfa
yine gelmiş kış
insanlar evlerine çekilmiş
sanki el ayak çekmişler hayattan
bacalardan durmadan
duman yükselirevlerde
kış sert geçecek herhalde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



