Ozan bir bak yedi tepeli eşsiz şehrime,
Ne din ne ırk ne renk ayırır..
Gökleri deler camisi, kilisesi, sinagogu, cem evi
Milyonlarca can çift çift, renk renk gezer bağırır..
Tabiatına can kurban olsun,
İnsanların hürriyetlerine, tercih haklarına, düşünce özgürlüklerine karışırsanız; sonuç şiddete kadar gider..Ve bu tür yönetimlerin sonu hep erken gelmiştir.
Çünkü bu bir nevi "Çaresizlik" belirtisidir. "Egemenliğini kaybetme korkusu" "Yetememek" hepsini barındırır..Ama korkunun ecele faydası yoktur..
Adaletin temeli bu hak ve özgürlüklere dayalıdır. Bunun olmadığı bir toplumda "adalet"ten bahsedemeyiz. Hz.Ömer gibi adaleti ile nam salmış bir halifeye sahip bir ümmetin evlatlarını bu durumda görmek ne üzücüdür..
Çocukluğumda yerli malını, senede bir gün okula götürülen yiyecek ve içecek günü sanırdım. Büyüdükçe anladım ki hangi meslek dalında olursan ol, kendi çabanla ürettiğin makbuldür. Yerli malı üretebildiğin ölçüde özgürsün. Kendin üretebildiğin ölçüde gerçekten zenginsin.
Çiftçiye minnettarım bu ülkeye kazandırdıkları için, işletmeciye, sanayiciye ama ya mühendisler? Teknolojinin bu kadar hızla geliştiği dünyamızda onlara daha çok muhtaç değil mıydık? Onlar yerli üretmeden kalkınmak mümkün müdür?
""İstikbal göklerdedir" dedi Atam. Haklıydı herzamanki gibi geleceği gören zekası onu ilk uçak fabrikasını açmaya yöneltti. Ama günümüze geldiğimizde malesef dışa bağımlı olmuştuk bu sektörde. Pek çok sektörde olduğu gibi.Seni alnından öpmek istiyorum çocuk.Seni ve birlikte çalıştığın tüm meslektaşlarını.
AKINCI insansız hava aracını göklerde ilk kez ağlayarak seyreden ben ve benim gibi milyonlar için sen bir kahramansın. Bu gerçekten büyük bir adım. Vatana hizmet illa cephede olmaz. Sen vatana en iyi şekilde hizmet ettin. Bayraktar ve ekibi en büyük payelerle ödüllendirilmelidir.
Artık hiç bir şey üzemez beni.
Beyaz güvercin yardan getirdi haberi.
İyiymiş hoşimiş, kurmuş düzeni
Gurbet, koca dağlar, yollar, ayazlar
Hiç bir şey ayıramaz gerçekten sevenleri.
Gecedesin, sessiz ve karanlık bir o kadar esrarengiz,
Gündüzdesin, gökkuşağı kadar renkli ulaşılmaz.
Mavidesin, yeşildesin, pembedesin.
Bir çiçekte, bir böcekte, bir çocukta
Açlıktan çıkmışçasına yenen yemektesin
Tadı damağımda kalan.
" İnsanlar, gemiyi sağsalim limana getirip getirmediğinizle ilgilenir, mücadele ettiğiniz fırtınalarla değil." Peki ya inandığınız, savunduğunuz değerler için, onları koruyamayacağınızı bile bile gerekirse ölümü göze almak gerekir mi? Eğer, Ulubatlı Hasan misali, bayrağı sizden sonra da surlarda tutabilecek, onu devralacak insanlar olduğunu bilirseniz değer.
Yoksa "dava uğruna ölmek" masallarına inanmayınız. Deniz Gezmiş' in uğruna öldüğü "dava" ne durumda sizce.? Öğrenci hareketi diye birşey kalmış mıdır? Ya da Menderes' in idamı onun düşüncelerini ve davranışlarını "dava" mı kılar, haklı mı kılar? Hangi dava, bu günkü dünya düzenine (limana) gemi bırakmıştır? Hala hatırlanıyorlar. Sizce bu yeterli midir? Dağdaki terörist de bir dava uğruna öldüğüne inanmaktadır. Bu onu haklı mı kılar? Maşa olmaktan öteye taşır mı?
Asıl mücadele, ne olursa olsun o gemiyi batırmamayı sağlamaktır. Bunun için de inandığımız değerleri hayatta tutmak için yaşadığımız ve çaba verdiğimiz her günün daha kıymetli olduğunu anlamak zorundayız. Biz pes eder ya da ölürsek, bir nefer daha eksilecektir o kadar.
Hiçbir "dava" ya maşa olmayın. Ama sizi siz yapan değerlerden de asla taviz vermeyin ve onun için mücadele edin. Ve bu mücadelenin sadece savaş meydanlarında verildiğini de sanmayın. Yaşama biçiminiz, dostlarınız, aileniz ve çevreniz içindeki yeriniz, yaptığınız işi ne kadar iyi yapıp yapmadığınız, bunların hepsi mücadelenizin birer parçasıdır. Ama lütfen ne için mücadele vereceğine sen karar ver. Başkalarının doğruları değil kendi inandığınız gerçekler ve değerler için mücadele verin. Başarı kendiliğinden gelecektir, çünkü tesadüf değildir. " İsteyene nefes, isteyene buğday". Hayat çok cömerttir. Ve tek düşmanınız zamandır.
Element veya başka maddeleri bir araya getirerek bileşik cisimler oluşturma, bireşim.
İnsanoğlu ilk çağları ardında bırakır bırakmaz işte bu işe koyuldu. Demir ile karbonun Çelik kadar sağlam bir maddeye d9nüştüğünü keşfetti..Hayatın kaynağı su bile oksijen ile hidrojenin bilesimi değil miydi? O halde bireşim hayatın ta kendisiydi..Yani kısacası teknolojinin bu hale gelişini apaçık ki SENTEZ e borçluyuz...
Ya fikirler, sanat eserleri, kültürler, inanışlar ve hatta din "sentezlenebilir" miydi?
Yalından karmaşık olana geçme..
Külluden cüzziye...
Uyudun mu yar?
Sessizce yanına uzanmak istesem
Saatlerce seni öyle seyretsem nazar değer mi?
Dokunmadan kokunu içime çeksem
Acep içimdeki hasret diner mi?
Ezberlesem tanrının bu şaheserini
Evet sil baştan başladım ben de hayata. Ama hayatı sıfırladığım o günler de bile bir sıfır önde başladım çünkü ben anneyim.Yaşama sevincim oldu kuzum. Ve her zaman beni koruyup kollayan bir annem vardı en zor zamanlarımda. Bir kızım vardı şimdi iki tane oldu ne mutlu ki. Hayata ve zamana karşı kazandığımız en büyük zafer evlatlarımızdır. Onlara sorumluluklarınızı yerine getirip siz de sorumluluk sahibi evlatlar yetiştirin. Genlerinizi gelecek jenerasyona miras bırakırıız.Hayatın yegane amacı budur. En büyük zenginlik gerçek bir aile sahibi olmaktır.
Sam yeli esti uzaktan,
Bir koku getirdi yardan.
Sanki biraz leylak biraz yasemen,
Biraz özlem biraz çemen...
Bir yusufçuk havalandı sonra,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!