Sandık Şiiri - Adem Çavuşoğlu

Bir gün kurusu çıkardı adam
‎Bir eski, bir yorgun sandıktan.
‎Elleri hasret koktu,
‎Gözlerinden belli oldu bir kadın.
‎
‎Yorulduğu ne varsa yaşamaktan
‎Onları da çıkardı sandıktan.
‎Yılgın bir umut değdi eline,
‎Sessiz bir akşam.
‎Bir kıymık indi yüreğine
‎Yangın dolu bir gerdan
‎Ayıramadı affı intikamdan
‎İkisini de çıkardı adam.
‎
‎Denizler kadar büyük bir rüya,
‎Kirpi dikenli aynalar çıkardı
‎Birtakım insanlar,
‎Vedalar, yalnızlıklar...
‎Dökülen bir geceyi bile bardaktan
‎Çıkardı da çıkardı sandıktan.