Başımın ağrımasından ağlamayı abarttığımı anlamadım
Gözlerimi kör eden sabah ışıklarından uyumayı unuttuğumu ...
Belki de ben artık yaşamak denen o şeyi elimde tutamıyorum
Kapıyı açamıyorum , ışığı yakamıyorum
Ben nefes alamıyorum.
Kaburgalarıma baskı yapan binlerce tonluk yükü kaldıramıyorum
Şimdi ki zamandan da uzağım , en güzel geçmiş de gitti zaten.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta