Küçük bir çocugun yanında ağladığında savunmasızdır
en cok da insan...
Ondan bile daha çaresiz,
derdini anlatamayan , anlatsa da anlaşılamayan.
darmadağın kalbine ellerini sarıp karanlık bir koltuğun arkasında oturunca
en çok da...
Hayallerinin korkusuyla .
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta