Sanatçı “korkaktır”, kavgadan kaçar(!)
Ancak zalime karşı savaş açar.
Demeyin burada bir çelişki var!
Bir çelişki yok, kötüye dokunur,
Silahı sanattır, sanatla vurur!
Sanatçı korkar, öyle böyle değil(!)
Ama sanatla vurmak kolay değil,
Bir düz yazı, bir şiir… silah değil…
Ama sanatçı yine de korkutur,
Çünkü dik durmak zalimi durdurur!
Kalem bulursa kağıda can verir,
Fırça bulursa tuvala can verir,
Çekiç bulursa taşa da can verir…
Söyleyin bunlarla nasıl korkutur?
Çünkü güçlüdür, sanatla savunur!
Parmakları hünerli, dilleri de,
Zarar vermezken diriye, ölüye,
Hep bedel öderler canları ile…
Sanatçı naifken nasıl korkutur?
Çünkü dürüstlük zalimi korkutur.
Sanatçı hem yalnız hem silahsızdır,
Ama bütün kötüler silahlıdır…
Silahlara güvenmek korkaklıktır!
Sanatçı yalnızdır ama korkutur,
Çünkü korkmaktan korkmaz, hep cesurdur…
Şile/28.06.2026
Kayıt Tarihi : 28.06.2026 22:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!