Samsun Yolunda Şiiri - Mustafa Bulan

Zor günlerinde Devlet-i Osmanlı’yı
Yönetmek ister, bakarak ileriye.
Engelleri aşıp çaldı her kapıyı
Ancak açılmadı, dönmüştü deliye!

Olmak istedi, saraya damat paşa;
Lakin Allah’ın işi, çıkmadı kısmet.
Şu özgürlük tutkusu belaydı başa;
Eğilip bükülmedi olsa da niyet…

Kısaca her yolu denedi sıradan;
Ancak olmadı, işgal edildi ülke!
“Direnelim” dedi, sırt döndü hanedan;
Millete gitmekti sonunda tek çare!

Yıl bin dokuz yüz on dokuzun başları;
Bir Fevzi Paşa’ya, bir Cevat Paşa’ya...
Harbiye’de tek tek çaldı kapıları;
Der: “Gidiyorum, gelin Anadolu’ya!”

Başarmıştı Çanakkale’de, Libya’da...
Nizami ve gayrinizami savaşlar…
Örgütçü, inatçı… iyi kurmaylık da
Elbet arkasından gelecek paşalar!

Ülküsü belli: Ya istiklâl ya ölüm!
Açıldı denize, karşılar tüm Samsun!
Çıkan her soruna bulacaktır çözüm!
Allah onunlaydı, yıldızlara sorun!

Neden gönderildiğini der Vahdettin;
Düşmanı kovmak yoktur görev emrinde.
Bir de kırk bin altın vermemiş Vahdettin;
Sultan ve Hanedan bahsetmez, yeminle!

Hep dediler “Vatanı kurtarmak için”
“Vahdettin görev vermiş Kemal Paşa’ya(!)”
Sonra: “İşgal yok, bunlar senaryo neyin…”
Şimdi ne demeli bu tutarsızlığa?

Hep derler “Atatürk sıradan askerdi”
Varmış ondan daha kudretli paşalar(!)
Onları padişah neden göndermedi?
Lafı döndürüp cevapsız bırakırlar!

İki buçuk asır toprak verenleri
“Cennetmekan” deyip bağrına basanlar
Nedense mutlu olmaz mayıs günleri…
“Az aldı” deyip küstahça konuşurlar…

Pendik-27.04.2020