Sana mı Kaldı ? Şiiri - İmdat Keskin

Alevler sararken sende mi vardın;
Ahımla tutuşmak sana mı kaldı ?
Gönlümü alıpta, huzur mu verdin;
Derdimle uğraşmak, sana mı kaldı ?

Bir derdime, bin ekledin, yetmedi
Gam kederin, nazın sözün, bitmedi
O kadar nasihat, hiç kâr etmedi
Kederle savaşmak, sana mı kaldı ?

Bir ömür verdim de, yetmedi nazın
Ne kaderin güldü, ne alın yazın
Ben hep sustum, senin çıktı, avazın
Şaşkın, haddi aşmak, sana mı kaldı ?

Bu eser senindir, istersen öğün
dizlerine vurun, yetmezse döğün
Yaratanı varken yerin ve göğün
Kalıbından taşmak, sana mı kaldı ?

Benimle bir anın, varmı anayım ?
İstersen sevdim de, bende kanayım
Sevgiden tarafım, aşktan yanayım
Böyle aşka şaşmak, sana mı kaldı