Dostum Şiiri - İmdat Keskin

Verilen sürüyü, ya güdeceksin
Yada bu diyardan, tez gideceksin
Kabul etmeyip de ne edeceksin ?
Nefis çoban olsun, güder be dostum
Yada bu diyardan, gider be dostum

Güzel bir gelecek, hayaller düşler
Hedef dünya olmuş, bunlar boş işler
Karışık duygular, kısır görüşler
Düşüncen kalbine, heder be dostum
İsyan etme sakın, kader be dostum

Çoluk çocuk derken, ömür tükettin
Bu gün yarın derken, sonunda bittin
Ele merhem oldun, kendine ettin
Yaşantın hep böyle, keder be dostum
Sevdiğin de zulüm, eder be dostum

Sağlık neşe, huzur,hep seni bulsun
Yüzüzün pak, gönlünse, nuruyla dolsun
Hak yolunda komşun, Peygamber olsun
Hem klavuzun hem, önder be dostum
Ruhuna fatiha, gönder be dostum

Bu hayat yolunda, yalnız sen kaldın
Dünyada ne gördün, ne murad aldın?
Gerçeği unutup, hayale daldın
Gördüğün taht değil, minder be dostum
Astarı eskimiş, dönder be dostum

İmdat keskin