Sana söyleyeceklerimi ceketinin iç cebinde saklıyorum,
Ceketi eski, yamalı ve cepleri sökük,
Sökük cepten düşmeden kelimeler,
Ve vakti dolmadan muhîti sinesinin, ayân olmalı kelimeler.
Sana anlatacaklarımı biriktirdim, belki dinlersin, belki seversin diye,
Ceketimi taşıyamaz oldum, mevsim kış, hava soğuk,
Ceketim yamalı da olsa kalbim sağlam gibi, o yüzden galiba üşümüyorum,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta