Yenici Şair Şiirleri - Şair Yenici Şair

Bana en çok kim yakıştı diye sorarsan ben demezdim
Çünkü sana aşkın insana titrediği yerden baktım
Ama yaşam üzerime kılınmasın
Ve kendi içimde saltanatım sürsün
Ama sana uzunca bakıp kaderimi söndürecek yine bendim

İbrahim’in ateşi tanımadığı o çağlardan beri
Musa’nın denize olan kini
Yusuf’un kuyuya olan hasreti
bu asır,yakamı bırakmayan putlarla dolu

Ne önümde eğildi o nemli, o kibirli caddeler

Zaten senin gibi birisini
Benim gibi birisi sevemezdi
Benim için aşkın Hindistan’dan bir farkı mı var?
Kader diye örülmüş sınıflar,aşılmaz yazgılarımız var bizim

küller altında unutulmuş paryadan ne farklım var benim

Tam sevecekken seni
Aynalar taşlıyor beni
Çiçek gibi kokan gülüşünün karşısında
Aksimde yatan bir çirkinliğim var benim
Çünkü benim çirkinliğim
Senin güzelliğinle yarışamaz

Gel
yaz yağmurunda beraber ıslanalım,
Bekliyorum seni hâlâ,
kupkuru rıhtımlarda.
Sevda yelleri,

Hayat bu yaşanılması gerekiyor bir yerde
Hayat bu
Yaralar bereler içerisinde yürümekte var
Bir akşam üstü dostlarla oturup hayat hakkında
Bir çayda huzur bulmakta var
Madem ki geldik dünyaya bir kere

Ne yapsam şimdi hiç bir tanıma sığmıyor
Birini sevmek içimden geçmiyor
Gökyüzü mühürlü ellerim dünden yorgun
Hiç bir şeye dokunası gelmiyor insanın

Ne bir dosta anlatılabilir ne de bir yabancıya

Göğsümde çağların yorgun iziyle
rüzgarı bile geride bırakan kuşun
Akşamla sabah arasında sıkışmış bir anda
Konduğu dalda bir sır gibisin

Sessizliğimin içinden kopup gelen

Bozar insanlar bozar
Gün gelir her şey ölür
Yağmurun gazabından kurtulmak için
Çentik çentik tükenir bir gün yapraklar

Nafiledir çabam belki
Yazgımın bana el verdiği kadarsam.
Uğruna ecel telleri döktüğüm sevda
Başka birinin yazgısında yazılıysa.
Bu rüzgar, benden başka yelkeni yıkamaz
Beni savurur,gider boğulurum denizinde.