Aşka Yanmak Şiiri - Yenici Şair

İbrahim’in ateşi tanımadığı o çağlardan beri
Musa’nın denize olan kini
Yusuf’un kuyuya olan hasreti
bu asır,yakamı bırakmayan putlarla dolu

Ne önümde eğildi o nemli, o kibirli caddeler
Hep düşlediğim o asma bahçeler
Hepsi birer efsaneden ibaret olanlar onlar
Şimdi ben ne dünyaya ne kadar yakınım

İbrahimi yakmayan ateş benim gönlümü yaktı
Musa’yo boğmayan deniz benim kaderimi soldurdu
Yusuf’un hasret kaldığı kuyulara düştüm
Bu asır yakamı bırakmayan putlarla dolu

And olsun o berzaha
Beni,hizaya gelmeyen bu aşkım mahvedecek
Beraber altında yaşadığımız bu gökyüzü
Beni mahvedecek