Sana bir ömür versem,
Yorgun ama sadık,
Yaralı ama terk etmeyen,
En vazgeçmiş anda bile adını saklayan,
Düşsem de kalksam da
Yönünü senden şaşmayan…
Bir akşam bıraksam avuçlarına
Ezanla karışık çay buğusu,
Bir babanın kapı ağzında bekleyen duası,
Suskunluğumda büyüyen sabır,
Dilimde yarım kalmış bir masal,
İçimde senden başka yeri olmayan bir sevda…
Kırık düşlerimi de koysam önüne,
Yarım kalmış gülüşlerimi,
Geceye emanet ettiğim gözyaşlarımı,
Adını anınca yumuşayan kalbimi,
Gitmeye kıyamayıp her defasında sana dönen yanımı…
Yorgun omuzlarıma sinmiş bütün yılları,
Sevmenin yükünü, beklemenin sızısını,
Bir kapı aralığında umut gibi duran sabrımı,
Ve her kırılışta yine sana sığınan kalbimi bıraksam…
Bil ki;
Ben sende kalmayı seçtim,
Kaybetmeyi göze alıp vazgeçmemeyi öğrendim,
Yanında eksik kalmaya bile razıyım,
Yeter ki kalbimin yerini değiştirme benden…
Gerekirse susarım, beklerim, yanarım,
Adını içime gömer yine de senden dönmem.
Sevdan nasibim değilse bile
Duam olsun diye taşırım ömrümce.
Ve bütün teslimiyetimle sorarım şimdi:
Yaralarımla, eksiklerimle,
Sevmenin ateşinde yanmayı bile göze alan hâlimle,
Hiçbir yere gitmeyen sadakatimle…
Yine de beni sevmez miydin?
@dsız..
Cân Cân 2Kayıt Tarihi : 1.2.2026 22:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!