Sana Şiiri - İhsan Tuna Önal

Kucak dolusu sabah ışığı getiriyorum sana,
taştaki yağmur kokusunu, bir serçe şarkısını;
günden geceye sürüyorum gölgenin izini,
ve sayıyorum yokluğunda geçip giden saatleri.

Uzak bir bakışla kabul ediyorsun sunduklarımı,
havayı ancak titreten, usulca bir baş eğişle,
sonra dönüp yürüyorsun kendi ıssız yollarında
ve bırakıyorsun beni öylece, dilsiz, çaresizlik içinde.

Yalnız nefesimden şatolar kuruyorum sana,
düşen her yaprağa senin adını nakşediyorum,
ölümün sessiz elleriyle pazarlığa oturuyorum
seni kederin gölgesinden bile sakınmak uğruna.

Fakat sen taşsın, bense yalnızca yağmur,
ve tüm aşkım kalbine nafile dökülür.