Vardım bahar vakti konca köyüne,
Gönlüm düştü bir bahçenin gülüne,
Düştüm, köy halkının birden diline,
Büzsem büzemem’ ki, halkın dilini.
Dedi köyden biri, nerden çıktın sen,
İnmin ya da cin’ min çıkıp geldin sen,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
