* Salyangoz İzi Şiiri - Fatma Doğan

SALYANGOZ İZİ
Pusuda bekleyen vesveseli gecelerde,
Ne kadar örtsem de perdemi,
Bir salyangoz izi gibi ışıldar…
Ardında bıraktığın sessiz anılar…

Bil ki yalnız ben değilim, elimi eteğimi aşktan çeken
Su bazlı yüreklerden silinir kolayca,
Tutunamaz sevda çiçeği, sarmaşık gibi
Kalbin duvarlarına
Açsa kokusuz, solsa boynu bükük
Alaycı bir şarkının diline düşmüştür artık, ne yazık…
Penceremde kara bir gölgeden ibaret bıraktığın emanet
Her aşk bir salyangoz izi bırakır ardında
Ve kabuğuna çekilmiş derin bir yalnızlık

Anlatsam anlar mısın halimden Bedia!
Ya Kalbimin odacıklarına gizlenmiş ürkek serçeleri…ne yapmalı
Şimdi camda yaman bir vuruntu sessizlik…
Pusuda bekleyen vesveseli gecelerde,
Ne kadar örtsem de üstümü,
Açar üstümü nasırlı elleriyle sensizlik….

Bil ki bir ben değilim aşk acısı çeken…
Bir sen de değilsin aşktan yana sabıkalı…
Göğüs kafesime tıkılmış binlerce mahkum acım
Hepsi müebbet mi yedi…hasretten
Ama sen yoksun orda
İçimde bir yangı gibi, özlemek…
Gözlerimi eritir tuz yağmurlarıyla
Her gece bahçemdeki güle dadanır, eski bir sevda
Gül koksa da, inler için için.
Her aşk bir salyangoz izi bırakır gülün yaprağında
Ve kabuğuna çekilmiş dikenli bir yalnızlık…
Anlatsam anlar mısın halimi Bedia!
Ya Kalbimin odacıklarına gizlenen baharları ne yapmalı…
Şimdi camda bir vuruntu kırlangıç fırtınası
Pusuda bekleyen vesveseli gecelerde,
Ne kadar örtsem de üstümü,
Açar üstümü rüzgâr….
yağar sarı gözlerinden mevsimin, Yağmur
Gül boynunu bükmüş…
Bil ki bir ben değilim aşkta terkedilen
Her terkediliş bir salyangoz izi bırakır…
Sevenin gönlünü tuz gibi eriten…
FATMA DOĞAN…19.06.2026/TURHAL