Akıl diyor ki: Dur! Sus! Bekle ve sonucu gör,
Fikir diyor ki: Boş ver! Er geç, bitecek ömür.
Akıl diyor ki: Sen dur! Sabır en doğru kalkan,
Fikir diyor ki: Bak gör! Bu dünya fâni, yalan.
Bir cami yapalım ki, işçiler mü’min olsun,
Besmeleyle başlasın, Fâtiha ile bitsin,
İlk taş kalksın havaya, gök kubbeden görünsün,
……Melekler şahit olsun, Cebrail selam dursun,
…..Ya Allah Ya bismillah, ilk taş tekbirle konsun,
…..ALLAHU EKBER…
Annesi vurulmuş, yerde yatıyor,
Yavrusu yanında,çığlık atıyor,
Sesi ortalığı,yakıp yıkıyor,
Anne, anne diye ağlıyor çocuk.
Kurşun değmedik, bir yeri kalmamış,
Alın teri ile, kismet taşırız,
Helâl rızık ile, lokma yutarız,
Kimselere el açmadan yaşarız,
İşte hep bu yüzden, huzurluyuz biz.
Ne varlığımızla, öğünürüz biz,
Hasret denen zehrin, tadını tatdım,
Anlatmam imkansız, hüznüm dorukta,
Neşeyi sevinci, kaldırıp attım,
Anlatmam imkansız, hüznüm dorukta,
Vurgun yedim sanki, başım dönüyor
İdrak bir ıstırap, cana saplanır,
Kalbim bir fırındır, sessizce yanar.
Yollar yokuş olur, kader yüklenir,
Her adım iz bırakır, silinmesin der.
Korkular örerken, geceden duvar,
Ey kaplan pençeli kız, nerden çıktın karşıma?
Gözlerin şimşek çaktı, ruhun yıldırım attı,
Şu gönlümü fethettin, o vahşi bakışınla,
Küllenmiş garip gönlüm, yeniden alev aldı.
Güzelliğin fırtına, beni kasıp kavurdu,
Gözlerim yollarda seni beklerken,
Sana olan duygum,dolup taşarken,
Senin hasretinle, kalbim titrerken,
Bütün ümitlerim, kayboldu gitti.
......Herkes kıskanırdı, sevgiliydik biz,
......Kalmadı kalbimde, sevdandan bir iz.
Nasıl bir geceydi, anlatsam dünü,
Ay-aydın parlıyor, yıldızlar dansta,
Topraktan fışkıran, sevgiler raksta,
Günah teris olmuş, sevap günüydü,
Dağlar bir başkaydı, dikti başları,
Dur dinle dedim sana, sözümü dinlemedin,
Niçin dinlemedin ki, dinleseydin anlardın,
Gerçi sen o zamanlar, daha toydun çocuktun,
Uçmasını bilmeyen, minik bir serçe gibi.
Şimdi kalbim bomboştur,kafam karma karışık,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!