Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Hayal gerçek olsun gideyim dedim
Gidemedim sılaya kaldım bu yılda
Gönül istiyor şimdi ben ne diyeyim
Kısmet değilmiş gördüğüm rüyada

Var Git

İçim ışıksız zifri karanlık
İnceden ince hüzün sarar
Dışım deli dolu kızıl ateş
Üflesen alav alaçak

Kar yağdı diye gönüller buzlanmaz
Orman sevdalısı kardelen bakışlı
Kara kartal gibi gülen çocuk
Birini severse bu gönül başka
Başka sevdalarda başaklanmaz

Var git sende güneş gibi
Kalsın aklında yıldızlar
Özlersen olurda acılarını

Gurbetin dertleri bükmeden beli,
Aşarak dağları varsam sılaya.
Efil efil esen o taze yeli,
Bağrımı açarak sarsam sılada.

Gülmek bizim neyimize be çocuk
Varken ağlamak anadan doğma
Kirpiklerinin koza dökerdi
Kimi şeker alırdı kimi oyuncak

Sevginin bedeli dokunmaksa eğer
Dokundukça çoğalıyorsa sevgiler
Varsın hovarda bilsinler
Hiç boş kalmamıştı bunca ellerim

Dağlar sustu, rüzgâr kesti sesini,
Yiğit verdi son bir kez nefesini.
Gök yarıldı, bulut döktü yasını,
Al bayrağa sarıldı da gidiyor,
Anasının canı yanıp bitiyor.

Vay be ömrüm gibi sevmiştim seni
Çıplak ayakla yürürdüm yolarını
Bazen diken batar bazen taş keserdi
Toz dumana sap,samana karışırdı
Tökezlesem de

Hiç keven söküp de mala doğradın mı
Boyunduruğa öküz camız bağladın mı
Kağnının kıcırtısına mazı yağladın mı
Değnek nedir meses nedir bilir misin