Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Keşke anlatabilse yıllar
Hasrtetin şaha kalkışını
Memleketten uzak olmanın
Acılı sancılı öfkesini
Duyuyormusun eyy zalım

Uyandı toprak ana, sildi gözün yaşını
Çiğdem deldi kayanın kaskatıca başını
Lale takmış zülfüne baharın nakışını
Şu yeşil deryasına dalmamak elde mi?

Gümüş bir tül gibi kalktı sis dağdan,
Bir ses geldi sanki eski bir çağdan.
Koptu prangalar, çözüldü bağdan,
Toprak nefes aldı, uyandı bahar.

Eser mi başında kavak yelleri
Filizlenirmi dersin gözlerde
Işıl ışıl yeniden aşk
Acılar başka başka yüreklere
Kaçarmı çingene yüreklim söyle

Daha açmadan kuruyor irem gülleri
Çiçek çiçek dal üstünde
Geceye düşen uykuyuları bölen
Gözlerini gözlerime mühürleyen
Bir yerlere sığdıramadım kendimi

Bazen ilerliyorum bazen olduğum yerde çöker kalıyorum
Geçmiş omzuma ağır bir battaniye gibi çöküyor
Ne ısındırıyor ne bıraktığım gibi hafif

Sen gittikten sonra değişti her şey

Sordum zamanın kara gecelerine
Sen yokken acılarımı
Hayatın sensiz çekilmez olduğunu
Neden güneşin doğmadığını
Pembe beyaz elma çiçeği gibi

Sanki onlar için yaratılmış
Uçsuz bucaksız gök yüzü
Çılgın görkemli bulutlar
Bazan kara bazan ak
Şu koskoca evrende

Şimdi bir kuş kanadında, haber yollasan ne olur?
Gelip konsan pencereme, yaşlı gözle baksan ne olur?
Eski bir masal gibi, yeniden başlasak söze,
Küskün gönlümü alıp, yüreğime aksan ne olur?
Ne fayda artık...

Yüce dağ başında kardan dumandan
Ayrı kaldım kaç zamandır sılamdan
Bir selam alsam dosttan yalandan
Vallahi billahi kışım bahar olurdu