Salih Şanlı Şiirleri - Şair Salih Şanlı

Sâat

Sayılı gün tez geçer, biter dünyânın ömrü
Kim bu dünyâyı seçer, odur körlerin körü

İnsan şaşıracaktır, alt üstolur yeryüzü

Sabır Taşları

Sabır taşları döşenmiş sevgili yoluna
Gam ağaçları dizilmiş sağına soluna

Gamlar, kederler, imtihanlar tahammül ister

Sabır Yolculuğu

Yüreğini hazır tut bu çetin yolculuğa
Usanmadan metânetle göğüs ger zorluğa

Gönül sevgiliye râm oldu bütün gücüyle

Sabrı

Aşkın kaderinde var, ayrılıklar, özlemler
Sabırla, gözyaşıyla karşılanan elemler

Nasıl sessizce yaşanır hicrân diyârında ?

Erguvânın sevgisinden neş’e buldum sâdece
Müjdeler aldım o dosttan aşkla doldum sâdece
Sevgisinden ben de mesken eyledim İstanbul’u
Şâh değil sultân değil bir bende oldum sâdece

Erguvânî renkte her yer sâde İstanbul değil
Cümle âlem misk ü amber sâde İstanbul değil

Erguvân olmuş şehir bir hoş resim olmuş boğaz
Mest ü hayrân cümle kalbler sâde İstanbul değil

Şerefyâbdır şu son ümmet Muhammed Mustafâ’sıyla
Arınmıştır gönüller aşkının pür-nûr safâsıyla

Kerîm Mevlâ’ya kulluktur o pâk rûhun bütün cehdi
Zarar vermez o hâlis kalbe hor dünyâ cefâsıyla

Safiyyullah

Özlem meyvesinden alınan nasîb, bir tadım
Ardından uzun zor bir yolculuk, adım adım

Özyurt özlemiyle üzgün atılan adımlar

Müjdeler olsun gönül, bak, ilkbaharmış sâhiden
Gel sürûr bul, bir sevinç dünyâyı sarmış sâhiden

Hüzne yer yok şimdi derd gam yok, sevinç var neş’e var
Hak katından Elçi gelmiş, gün ağarmış sâhiden

Mübârek bâğ-ı cennettir, kerem ihsan atâdır bu
İnen nûrlarla mevc mevcdir mücessem “ve’d-duhâ” dır bu
Bütün ümmet gelir fevc fevc bilir kân-ı vefâdır bu
“Sakın terk-i edebden, kûy-i mahbûb-i Hudâ'dır bu!
Nazargâh-ı ilâhîdir, Makâm-ı Mustafâ'dır bu.”