Salih Okumuş Şiirleri - Şair Salih Okumuş

Bahara doğru Önce çiçekler açar
Çığ tohumlardan Bir yağmur damlası
İnce desenler çizer Gül yapraklarına.

Önce çiçekler açar
Her baharın gelişini müjdeler

Şair her an âşık olandır derdi ustam
Hangi yanıma dönsem âşık olurdum
Ülfet benim meşrebimde var
Ülfet, şımarık bir çocuk,
tatlı bir belâ imiş.
Ülfet, hecâi bir gönül,

Yine cümle âlem bildi sırrımız,
Aşıkâr oldu.
Uyan ey gönül, uyan!
Gönceler ziba oldu.
Açıldı yaprak yaprak,
Mevsimler fasl-ı bahar oldu

Benim gönlüm tutuştu,
Gönlüm ki, kızıl gül goncasıdır.
Açılmaz yüzlerce bahar geçse bile.
Kor bir alev gibi kızılca kandır.
Akmaz oldu bu deli çağında bile.

Dinle hele, dinle!
Ey sarışı âfet
Ne gamzen var, ne zülfün
desem de affet
Sen kalbindeki korkulara tutsaksın
Oysa avuçlarında atıyor kalbim

I.
Bu gece uyku tutmadı;
Sokaklara düştüm bir yarım uykuyla,
Pencereni bulurum umuduyla.
Karanlığa karıştı bütün yıldızlar.
Biri sensin biliyorum.

Bir dilbere mübtelâdır şu gönül,
Ayrılığı belâdır, visâli belâ gönül.

Bir özge bahardır yâd ellerde açan gül,
Rayıhası rüzîgârdır, kokusu ilaç gönül.

Gözlerin ışıl ışıl yanar bu gece
Bir afet ki, sarışın endamıyla
İner denize.
Gözbebeklerinde dinlenir azgın sular
Gözlerin, ah gözlerin!
Sinemde yara açar derince.

Öyle uzun zaman oldu ki,
Dışarıda yıldızları seyretmeyeli.
Gözlerimi sevdiklerimin yanında
Kapatmayalı,
Öyle uzun zaman oldu ki! ..

Ellerin bir ateş külçesi, Mesih misâli
Savaş tanrılarına adamış beni
Gölgemi yeryüzünden silen ellerin
Güneşe siyah örtüler gerer bu akşam.

İntikam, kor gibi alev gibi yakar bilirim