Salih Kozan Şiirleri - Şair Salih Kozan

Sana birkaç suâlim var
Fetvası var mıdır müftü'm?
İnkar hangi yola uyar
Fetvası var mıdır müftü'm?

Sevgin başımda bir taç,kalpte ferahmış meğer
Ferahlık bu fakire, özde refahmış meğer
-
Kaybolmasın yıldızlar,ay doğsun gecelere

Nöbetlerde milletimiz
Meydan kalmaz şerefsize
Yaşa var ol devletimiz
Meydan kalmaz şerefsize

İşte buna temmuz şahit

İltifat Rotası..!
İnsanlar birçok konuda birbirlerine ihtiyaç duyarlar; duygu, hikmet, nasip gibi. Bunlar insanoğlunun en büyük ganimetlerindendir. Yaptığımız her işin en iyisini yapma arzusu içinde olmalıyız. Hangi iş olursa olsun özveri ile yapılan bütün işlerde rıza-i ilahi vardır. Gerek dünyevi gerekse uhrevi yapılan güzel işleri takdir etmek bir nevi yeni ufuklara yelken açmaktır. Güzellikleri takdir çoğaltır, yergi ise azaltır. Şunu açık açık ifade ediyorum ki, insanlara teşekkür etmekten aciz olanlar Allah’a şükür de edemezler. Abartmamak kaydı ile iltifat, puslu gönülleri cilalayan, kıvamı ziyadeleştiren bir meziyettir. Atalarımız da bu yüzden olsa gerek '' Marifet iltifata tâbidir'' demişlerdi. Takdir edilme duygusu gönülleri dinlendirir ve emek sahibine doping etkisi yapar.
Gereksiz ve yıkıcı yergiler, hiçbir sorunu çözmediği gibi kırgınlıklara da zemin hazırlar. İşin özü her şeyin güzelini yapanı gördüğümüz anda takdir ve tebrik etmektir. İltifatı geciktirmenin ezikliğini yaşamamak için bu işi peşin yapmalıyız.
İnsanları yaptıkları işlerden daha çok takdir edilmemek yorar. Nedense biz insanlar yergi konusunda bir hayli cömertken, iltifat konusunda bir o kadar cimriyiz. İltifatın dağlar ağırlığındaki yükü üzerimizden alarak bizi dinlendirdiği aşikârdır.
Olgun insanların gayesi, dayanışma ve üretkenlik ruhunun geliştirilmesi olmalıdır. Pusulamız başarı, rotamız iltifat, hobimiz paylaşmak, fobimiz yergi olsun. İltifat rotasında kadim dostluklara yelken açmak dileğiyle..
SALİH KOZAN

Ne müttefiki inanma
Kanlı, katil Amerika
Adını dost diye anma
Kanlı, katil Amerika

Alem-i islamı geren

Yuvamızda huzur olsun
Tebessümlü yüz isterim
Saygı, sevgi gönle dolsun
Doğru dürüst söz isterim

Bayrağımda kandan rengim

Bizler Millet olarak tarihteki adil davranışlarımızla gurur duyan bir toplumuz. Dilini, kültürünü, dinini, erozyona uğratan bir toplum; adaletini huzur ve sukünetini de kaybeder.

Vatan, bayrak, din, dil, kültür bir milleti millet yapan ebedi sermayesidir.
Kültür organizasyonları adı altında düzenlenen bir çok organizasyonda, oyun havaları adı altında, müstehcen içerikli bel altı ifadeler furyası almış başını gitmiştir. Eline mikrofonu alan, ya da bayansa azıcık dekolte giyen herkes sanatçı olmuş, neslimiz ne olduğu belli olmayan, oyun havası adı altındaki müstehcen içerikli sözlere kıvırır hale gelmiştir.

Soruyorum ne oldu bizim uzun havalarımıza, ne oldu bozlaklarımıza, ne oldu edepli sevdalarımıza, ya da sevdalıklarımıza? Kendi öz değerlerimizin yerini müstehcen içerikli parçalar almış, Türk müziği yerine yabancı müzikler tavan yapmış, anlamını dahi bilmediği yabancı parçalarla dans eden bir nesil türemiştir. Organizatörlere soruyorum? Nesi var Türk müziğinin nesi var türkülerimizin? Bizim türkülerimiz, ana sütü kadar candan, ana sütü kadar temiz değil mi?

Ey bir gün kapımı çalacak olan kırk beş yaşım. Sana otuz iki yıl öncesinden yazıyorum bu mektubu. Seninle karşılaştığımızda ben yolun yarısını çoktan geçmiş olacağım. Belki saçımda aklar olacak. Belki hayallerimin çoğuna hala kavuşamamış olacağım kim bilir...
Belki de ben bu yaşa ne çabuk nasıl geldim diye kendime sorular soracağım. Her ne olursa olsun istediğim tek bir şey var. Senide, sana gelene kadar uğradığım diğer yaşlarımı da sevgi, huzur ve mutluluk içinde geçirmek.
Sana ulaştığımda sanma ki hayallerim bitmiş olacak. Asla! Sana çocukların girebildiği büyük hayaller dünyasından elim kolum dolu olarak geliyorum. Çeşit çeşit, renk renk, çocukların, çocuklarımın yüzünü güldürecek olan hayallerle. Hayallerime ulaşmak için edindiğim bilgi ve birikimimle var gücümle çalışacağım. Hazırlığını yap, yap ki çocuksu yanlarımdan bıkma. Bazen, belki bu günlerimi özleyip çocuk olmak, hep çocukça davranmak isteyeceğim. Gelecek kaygısı kaplamayacak gözlerimi. Salıncaklara yan gözle baksam da arada sırada da binmeyi ihmal etmeyeceğim. Çocukların arasında ne kadar iri yarı dursam da onlarla top oynamaktan geri durmayacağım. Düşe kalka yeşil çimenlerin üstünde yuvarlanacağım. Çocuklarımla uçurtma uçurup, bisiklete bineceğim. Gökkuşağı çıktığında neşeyle onu seyredeceğim. Arada sırada yağmurun altında saatlerce gezinip sırıksıklam eve döneceğim, büyümeyen çocuk yüreğimle...
Allah nasip ederde sana ulaşırsam iyi bir aile babası olacağım. Çocuklarıma sevgiyi, saygıyı, hakkı, helali, haramı, sabrı, şükrü öğreteceğim. Şu an çok küçük şeylerden mutlu olabilen biriyim. Sana ulaştığımda da mutlu bir insan ve etrafındaki bireyleri de mutlu etmek için elinden geleni yapan biri olacağım. Büyük küçük bütün insanların yüzünde mutluluğu gördüğüm zaman ancak mutluluğu tadacağım. Sana ulaştığımda sorumluluklarım artmış olacak.
Zinde, sevgi dolu bir doğa savaşçısı olacağım. (Savaşçı deyince günümüzde şahit olduğum savaşları senli yaşımda görmek istemiyorum. Çocuklar masumlar ölmesin diye, barış dünyaya hakim olsun diye hep mücadele edeceğim.) Amacım çocukları sevindirmek, park ve bahçeleri daha güzel hale getirmek. Sokak hayvanlarına da unutmayacağım. Onlara güzel güvenli barınaklar yapmak hedeflerimin arasında şimdiden...
Çevreye, ağaçlara daha çok özen göstereceğim. Çeşit çeşit meyve ağaçları dikip çocukların ağaçlara çıkıp dallarından meyve yediklerini görmek için arkadaşlarımla var gücümle çalışacağım.

Sevgi dolu günlerin unutulsun özlemi
Gök kuşağım göz nurum bak artık bak gönlüme.
Gül yüzün gül bahçesi, gel de bitir elemi
Demet demet gülleri tak artık tak gönlüme

Aşkımızın izi var bendeki bu yarada

Gönlünüze Misafir Olmaya Geldim.
Okuyan herkesi ALLAH'ın Selamıyla Selamlıyorum
Yaratılmış varlıkların en şereflisi insanoğlu nereden geldiğini, neden geldiğini, vazifesinin ne olduğunu ve sonunda nereye gideceğini düşünmesi ve bilmesi gerekir. Bu bizim için elzemdir, bir tarzdır. Maalesef insanları, nefsi arzularının ve duygularının peşinde koşarken onlara musallat olan virüsler ve parazitler müslümanca yaşamamıza engel teşkil etmiş, heves ve hayal uğruna nefsani duygulara, insanları dûçâr eylemiştir. Nasıl ki bilgisayarımızı virüslerden antivirüsle koruyorsak kendimizi de yıkıcı ve parazit bilgilerden korumalı ve bilgi kirliğinden arındırmalıyız.'' Peki bu koruma işi nasıl olacak. Kendimize nasıl bir antivirüs paketi alacağız?''dediğinizi duyuyorum sanki. İslamda bunun çaresi elbette vardır o da 'zikri kalbidir'. Şunu da peşinen ifade edelim ki bir saat tefekkür bir yıl ibadetten hayırlıdır. Tefekkür kişinin aynası konumundadır. Huzurlu,mutlu bir birey olarak yaşamımızı idame ettirmek istiyorsak sözümüz zikirse sükutumuz fikir olmalı elbette.
Allah‘ın koyduğu ölçüler çerçevesinde Kuran-ı Kerim'in ışığıyla aydınlanarak Sünnet-i Seniyye yolunda sağlam adımlarla ilerleyerek, neden ve niçin geldiğimizin bilincine haiz olarak, ahiret kökenli, kıble eksenli bir yaşam tarzımız olursa her iki cihanda da mutlu oluruz hem de dünyanın süfli parazitlerinden,virüslerinden korunmuş oluruz. Söz mananın hizmetkârıdır derken peki biz Rabbimize ezelde Kalubelada söz vermedik mi? Ahdetmedik mi? Sen bizim Rabbimizsin demedik mi? O zaman amel hale, hal ilme dönüşsün. Bu vesileyle vatan sevdalısı yüreklere Gönlü ehl-i sünnet yolunda olan kıble eksenli İhvanlara selam olsun.
Salih Kozan .