Salih Kozan Şiirleri - Şair Salih Kozan

Güzel ahlak ile ilmi, sanatı
İnsana işleyen eldir ahilik
Marifet kapısı, bu teşkilatı
Çağlatıp coşturan seldir ahilik

Âlimin giydiği ilim hırkası

Tarihiyle destanlaşan
At sırtında dağlar aşan
Türk oğlusun Hakka koşan
Aslımıza dönmeliyiz

Doğu batı tüm yöresi

Benden selam olsun diyarı Van’a
Elbet bir sualim olacak sana
Her gün kin kusarken insan insana
İnsanlık ölüyor,çaresi var mı? _____Salih KOZAN
.
Selam Ankara’dan baş göz üstüne

Yüreğim yüreğine tutku ile sarılmış
Gözlerim gülmez olmuş mutluluğa darılmış
Şu gönlüm paramparça, sözlerine kırılmış
Nağmeler ağlıyorken bir sızı var yarada”
Hasretle bekliyorum gelmeni Ankara’da

Getirdim !
Dünyada gaflete daldım
Dertle yandım, gamla doldum
Ben benimle yalnız kaldım
Amelim yok, suç getirdim
-

Gel Gidelim Erzincan’a

Terzi Baba orda yatar
Manevi bir hava katar
Yürekleri aşkla atar
Gel gidelim Erzincan’a ….

Gel Haydi
Bülbül olup diyar diyar gezerek
Gül dalından aşkı derdim , gel haydi
Has sevgiyi yüreğime süzerek
Yar yoluna canım serdim , gel haydi
-

Filistin Ölüyor Sen Neredesin

Sahte kahramanla sahte ozan var
Siyasi beylere destan yazan var
Meydandan meydana boşta gezen var
Filistin ölüyor sen neredesin ?

Kardeşlik yolunda verip el ele
Gönül köprüleri kurmaya geldik
Sizlere sevdamız sığmaz hayale
Adalet mührünü vurmaya geldik

Sevgi dolu günlerin unutulsun özlemi
Gök kuşağım göz nurum bak artık bak gönlüme.
Gül yüzün gül bahçesi, gel de bitir elemi
Demet demet gülleri tak artık tak gönlüme

Aşkımızın izi var bendeki bu yarada