Şükür birlik trenine bindik,
Şevkle gönül bağında indik,
İhvanda dosta dost edindik.
İnandık bayraklarla süslendik.
Şenliğe başlayalım dedik,
Hürriyet güneşi doğdu Samsun’da,
Umutlar yeşerdi bahar dalında,
Gönüller birleşti zafer yolunda,
Mustafa Kemal’le uyandı volkan.
Seferberlik haberi tez ulaştı,
Ayrılık harman olmuş, dil toz duman,
Dost meclisi dağılmış haller yaman,
Düzen bozulmuş, sanki ahir zaman.
Bin ah alır ihanete göz yuman,
İnsanoğlu saf, bedhaha kanıyor,
Kul, gece gündüz engel aşar,
Durmaz Allah yolunda koşar,
Hidayet gelir nefis şaşar,
Has bahçe, dostla dolar taşar.
Eren, aşkla Allah Allah der,
Her şeyimi verdim ihanetin niye?
Ne kadar mutluydum sen varsın diye,
Hain, bitirdin beni yiye yiye,
Güvendiğim dağlara karlar yağdı.
Bakışınla eridim meçhule gittim,
Yine güz geldi, hüzün alev alev,
Sanki ateş düştü gönül bahçeme,
Yalnızım, sensizlik bastı içime,
Bedenimde varlığın tükeniyor.
Tenhalarda geziyorum başıboş,
Sevgi bağında, dost meclisindeyim,
Kullukta, sahabe mesleğindeyim,
Vazgeçmem, tebliğin gözündeyim,
Ulu dergâhta âlim dizindeyim.
Varlık düzünde, şefkat katındayım,
Yaz kış demez, her bahar gül kokarsın,
Hoşgörü kapında renk ayırmazsın,
Hak divanda gönüllere akarsın.
Senden gayrısı boş, vatanım sensin.
Peçinden gelip pazar burnuna oturdun,
Dualısın, Yörük çeşmesine taht kurdun,
Çalışkansın, Barza da karnını doyurdun,
Her gönülde saraydasın güzel Yorga.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!