Ben benim bende Allah kuluyum
Ben her yerde sapına kadar doğruyum
Benim ruhumda var insanları seviyorum
Ben atalarımın örf ve adetleriyle yaşıyorum
Ben yaşam hayatımı çok seviyorum
Gelincik açar dağların
Çiçek kokulu bağların
Güzel benizli kızların
İşte benim güzel Bünyan’ım
Beşpınar Anadut arası boğazın
Her evde halı dokunur, şarkılar söylenir
O kınalı ellerle çeyiz için nakışlar işlenir
Bünyan’ın halıları dünyaca ünlenir
Evler rengârenk halılarla süslenir
Bünyan’da bir hidroelektrik santrali var,
Doğdum tanıdım Bünyan’ı
Dokuz yaşına kadar giydim entari
Babam ayağıma almadı yemeni
Bende fakir aile çocuğuyum
Aklım yetti dokuz yaşımda okula gittim
Gurbette Bünyan gözyaşlarım oldu
Hasretten gül gibi yüzlerim sararıp soldu
Düşünmekten gündüzüm gece, gecem gündüz oldu
Gurbette Bünyan gözyaşlarım oldu.
Halıların başşehri Bünyan’ım özledim seni
Gurbettekiler Bünyan’a hasret
Bülbül âşık olmuş güle elbet
İnsan toprağa, toprak verime hasret
Küsme toprağa bol verir elbet
Yanında duruyor heybetli Kayabaşı
Bünyan’a gelen yabancı
Olmaz onda sıla acısı
Başından akar Pınarbaşı’sı
Sofrasında hazır güzel aşı
Gelirsen Bünyan sevinir
Gönül bahçen yeşerir
Bünyan, Kayabaşı yamacında
Kayseri, Pınarbaşı arasında
Bol suyu kaynar kayasında
Güzel Bünyan, şirin Bünyan
Pınarbaşı’nın suyu uzar gider
Yaz Kış güzelliğin bir başka
Baharda çiçek açan ağaçlarla
Çayır çimen olmuş yaylalarına
Güzelliğin bir başka Bünyan’ım
Bütün mevkilerin çiçeksiz olmaz
Boy atmış mor sümbülsüz olmaz
Bak Güneş görünüyor ufukta
Güneşle nur doğar güzel alnına
Serçelerin cıvıl cıvıl ötüşleri ne
Hayranım insanların yaşantısına
Rüzgârlar eser sanki bir nota
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!