Saklımdasın! Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

SAKLIMDASIN
Fevzi Emir Yılmaz

Adını anmıyorum diye
unuttu sanıyorlar beni.
Oysa bilmiyorlar ki
hep aklımdasın.
Yedi kat mendile sarılmış gibi,
naftalin kokulu kapalı sandıklarda,
gönül mahremimde
en saklımdasın.

Suskunluğum içten içe
yaksa da beni,
bu kirli dünyaya
çıkarmam seni.
Ne cismini gösteririm
ne de gölgeni;
göz değdirtmem sana,
en saklımdasın.

Saçının bir telini tarif etsem
bilirler seni,
biraz kokundan bahsetsem
bulurlar seni.
Dile destan eder mi hiç
seven, sevdiğini?
Adını koymam dile,
en saklımdasın.

Yüzünü anlatsam
bir gül sanırlar,
sesini anlatsam
bülbül sanırlar.
Güzelliğinden dem vursam,
çok kıskanırlar;
tarife lüzum yok,
en saklımdasın.

Beni dertli görüp
hep soruyorlar,
seni Mecnun eden
kimdir, diyorlar.
“Leyla mı, Şirin mi, Aslı mı?”
diye üsteliyorlar.
Diyemem adını,
en saklımdasın.

Yakışmaz er kişiye
sırrın beyanı,
sır esiri etmez mi
taşımayanı?
Gelip de Azrail
alsa bu canı,
ser verir, sır vermem;
en saklımdasın.