Sâkiya Şiiri - Samed Kulu

SAKİYA

Yeşil cübbe üzerinde
Kandil yanar camisinde
Pervaneler menzilinde
Şem’ine yanar Sâkiya

Bahçende güller derilir
Alem, nurunla belirir
Yoluna canlar serilir
Canlara Cânan Sâkiya

Çorba kaynar ocağında
Aşık biter toprağında
Bülbül öter gül bağında
Aşkına ağlar Sâkiya

Semerkanddan şol Serhende
Deva oldun türlü derde
Gece gündüz Menzilinde
Saâdet kıldın Sâkiya