Sakin Şiiri - Atilla Atakan Bolat

Son zamanlarda şiir dilimin ve üslubumun çokça değiştiğini hissediyorum. Kendime bir yabancılaşma mı yaşıyorum yoksa yeniden bir dönüş mü bilmiyorum. Nasıl bir dönemden geçtiğimi de merak ediyorum. Bin kere kendimle tanışıyorum ama her seferinde aynı yabancıyla karşılaşıyorum. İçimi dökmek için nereye uğrayacağımı da bilmiyorum. Çokça kalabalık bir yalnızlık içinde hissediyorum kendimi. Kimseye ait hissedemiyorum kendimi sanki herkes benden bir şey istediği için yanımda gibi. Herkes çok konuştuğumu söyleyip duruyor ama kimse nelerde sustuğumu bilmiyor. Bir gün beni bilen insanlar buraları görecek ama yalnızca beni tanıyanlar ne demek istediğimi anlayacak. Herkesi ve her şeyi yeterince anladığımı düşünüyorum. Ve yeniden anlaşılmak üzere saygıyla eğiliyorum Unutmayın Gelecek ve geçmiş yalnızca bugünün arasında yaşanıyor Tüm yaşam Tüm hikâyeler Tüm masallar ve tüm masalar Yalnızca tek bir nefeste doğuyor ve son buluyor Nefesvari her şey Beyazlarınızı kirletmeyin Anlaşılmak üzere Cevapları bulduğunda Telefonun karşısında beni bulacaksın (Şiire taksideyken isim düşünmüştüm ama eve gelince ne bulduğumu unuttum. Ben de sakin koyayım bari dedim)