Hatırlıyor musun güller nasıl kokardı
Yürüdüğün her adım nasıl da çiçekler saçardı ardında
Zaman üstüne nasıl da yağdı umudun
Gözler nasıl da körleşti alnındaki çizgilerle birlikte
Peki ya o her gün atan kalbin
Hala aynı heyecanı taşıyor mu seninle
Sabah yeli nasıl da eser ve gezer teninde
Nasıl da anlatır sana uzaklardan duyma hikayeleri
Biliyorum bazen yeni bir mısra yazamayacak kadar yorgunsun
Kimi zaman gazetenin her köşesinde o haberi ararsın
Üşüdüğün zamanlar hatırlarsın
O yırtık paltonun seni nasıl da sardığını
Zaman nasıl da geçiyor değil mi üstünden
Dün sanki bir çocuk gibi etrafta sıçrarken
Bugün hayat tüm olgunluğuyla vuruyor seni
Peki yaşatabiliyor musun
Her şeye rağmen saklayabiliyor musun
İçinde yatan o çocuksu tarafını
Olgunluk huzur getiriyor mu
Mantık kalbine söz geçirebiliyor mu
Peki ya saadet
Öyle bir şey gerçekten var mı?
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 00:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sabah işe gideceğim o yüzden kısa keseceğim Güzel olan her şeyin kıymetini bilmemiz gerekiyor çünkü bir gün çocukluğumuz gibi onlarla yollarımız ayrılıyor. Her ne kadar pişman olsak ve düzeltmek istesek de artık yeniden o çocuk olamayız. Bu yüzden o çocukların bizi gördüğü zaman mutlu olacağımız bir hayat çizelim Çünkü biliyoruz ki o çocukların korkusu kırışıklıklar değildi O kırışıklıklarda biriken endişelerdi. Kabul etmemiz gerekiyor ki yeniden başlayıp devam edebilelim. Belki sabah okuduğumda çok saçma bulacağım bunları Ama şunu biliyorum ki ben her yazı yazdığımda Atakan oluyorum. Bu gece Atakan Böyle Uçsuz bucaksız antoloji diyarına iyi geceler dilerim
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!