Puslu duvaklar örtüsünden tomurcuklu cicege yarip giden
Varligin önemle ihtiyac duydugu huzur icinde tenefüse havaya ve hevese
Öyle bir yerdir insani kendine götürüp ceken esenler yaganlar
Cagla caglayan her ne varsa günese suya topraga
Bir cicegin sana ve dünyaya baktigi kadar bile olmaksizin sarfiyat ile
Duyup görmedigine
Bilip bilmedigine
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta