Puslu duvaklar örtüsünden tomurcuklu cicege yarip giden
Varligin önemle ihtiyac duydugu huzur icinde tenefüse havaya ve hevese
Öyle bir yerdir insani kendine götürüp ceken esenler yaganlar
Cagla caglayan her ne varsa günese suya topraga
Bir cicegin sana ve dünyaya baktigi kadar bile olmaksizin sarfiyat ile
Duyup görmedigine
Bilip bilmedigine
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta